عقايد يك دلقك

2012-01-11T14:59:00.000-08:00

خدایمان یکی بود
تو گفتی استغفرلله
و من نماز شکر خواندم به نیت قربت
و ملائک هرچه سنگ در چنته داشتند
بر سینه ام نهادند
باشد که رستگار شویم

موذن اذان بگو

2012-01-02T23:32:00.001-08:00

مادر مرا در خود فرو میکشد
با تو یکی میشوم
میان گرمای نیمه شب و بادی که نمی وزد
و پرده ای که تکان نمی خورد
از تمام شبها، تنها یلدای تو را چیدم
و بی قرار تر از نگاهت
بر خلسه ی صدا فرو ریختم.
از اینهمه انتظار می ترسم
و از دختری که نخواهمش زایید
دختری که در من جا گذاشتی و توان در بر گرفتنش نیست،
در رویاهای بیداری ام، موهایش را میچینم
و برایش از مردی میگویم که تنها در ذهن من پدر بود
اما از آرزو هایش بریده بود
دختر بیگناهم را روزی به تک تک آرامگاه هایمان خواهم برد
و خواهمش گفت:
اینجا ما عاشق تر شدیم...
و اینجا بود که مادرت ناگاه زنانگی اش را کشف کرد
و اینجا بود که ما سقوط کردیم
و به تمام روسپیان شهر خواهم گفت:
این دختر مردی ست که با شمایان درامیخت و روحش را در من کاشت
این روح مرا به جنون خواهد رساند

لطفا سکوت را رعایت فرمایید

2011-11-27T14:08:00.000-08:00

خدایم را سپاس

که هنوز نوشتن میدانم

پیش از آنکه میان این همه کر و کور

کمر بشکنم

the fox on the roof

2011-11-20T16:56:00.000-08:00

و شبی بی پایان را به یاد می آورم و دستانی که گرم بود و حامی

پنجره هایی که روشن بود و برق نگاهی مهربان

آدم ها شاد بودند

ما نیز

و آسمان .

کاش آن شب را لای کتاب نگاه میداشتم

برای امروز

که روز مباداست.

از قساوت خود بکاهید

2011-11-19T13:19:00.000-08:00

تا جنون راهی نیست

تمام راه ها به سوی توست

2011-11-14T15:03:00.000-08:00

مستی

خواب

مرگ

أَ وَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِما فِي صُدُورِ الْعالَمِينَ

2011-11-11T01:34:00.000-08:00

دوباره تب

دوباره سیگار

دوباره روبه رو ، دیوار.

اللّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها وَ الَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنامِها

2011-11-10T11:40:00.000-08:00

کاش میتونستم آدمهای توی خوابم رو بیارم بیرون
بیارم توی زندگی روزمره ام و عاشقشون بشم

براشون از رویاهام بگم و اجازه بدم ترکم کنند

دیشب توی خواب
عاشق یه سگ سیاه وحشی شدم

ان ربکم الله الذی خلق السماوات و الارض فی سته ایام

2011-11-08T10:45:00.000-08:00

چرا من؟
چرا زنان ایرانی بسیار زیبا هستند؟

چرا بر نمیگردی؟

چرا زنان مطلقه؟

چرا چراغهای رابطه خاموش اند؟

چرا مو سفید میشود؟

چرا گرفته دلت مثل آنکه تنهایی ؟

چرا فیلم سنتوری توقیف شد؟

چرا اعتیاد بلای خانمان سوز است؟
از من چرا ميرنجي؟

چرا ابراهيم گلستان با دوربين می نويسد؟

چرا رفتی؟
چرا حجاب؟

چرا فریدون فرخزاد را کشتند؟
چرا آسمان آبی ست؟
چرا ما بی چرا زندگانیم؟
چرا زمین گرد است؟
چرا باغچه ی ما سیب نداشت؟
چرا به جوک رشتی میخندیم؟

چرا به بلژیک پناهنده نشدم؟

چرا تنهاییمو نمیبینی؟

چرا از فدرالیسم میترسند؟

چرا ایمیلم فرستاده نمیشه؟

چرا شما یک کار آفرین شدید؟

چرا فلسفه؟

چرا انسانها ازدواج میکنند؟

چرا تلفنمو جواب نمیده؟

چرا باغچه ی کوچک ما سیب نداشت؟

چرا این ارور میده؟

چرا امروز شما شادین؟

چرا دنیا پر از حادثه های وارونه ست؟

چرا نمیتوانید وزنتان را کم کنید؟

چرا باید روزه بگیریم؟
چرا باید بگوییم امام؟
مریم چرا با ناز؟
در وصالت چرا بیاموزم؟
چرا شیر نر شکار نمیکند؟
چرا شراب حرام است؟

چرا دمه امین تارخ گرم ؟

چرا مواد مخدر برای سلامت جامعه مضر است؟

چرا خورشید می تابه؟

چرا چماق میکشید؟

چرا چادر حجاب برتر است؟

چرا شکفته نباشم خدا سبب ساز است؟
چرا سنگسار؟
چراسگ نجس است؟

چرا یحیی تعمید دهنده شک کرد؟

چرا ماشین استیو جابز هیچوقت پلاک نداشت؟

چرا ازم تو بدت میاد؟

چرا قلبم داره له میشه؟
چرا زنها زیاد حرف میزنند؟
چرا نماز میخوانیم؟
چرا نماز بخوانیم؟

چرا ابراهیم گلستان به دام شعاردهی افتاد؟

چرا قذافی بعد از دستگیری یک باره توسط خود محافظانش ترور شد؟

چرا مردها خیانت میکنند؟
چرا نگاه نکردم؟
ویگن چرا نمیرقصی؟

چرا و با چه هدفی؟

چرا جنگ پس از فتح خرمشهر ادامه يافت؟

چرا زنبور ها پس از نیش زدن میمیرند؟

چرا شیعه؟

چرا من اینقدر تند مینویسم؟

چرا خوابگرد را ادامه میدهم؟

چرا دعای تحویل سال عربی است؟

اشکم را چرا ندیدی؟
چرا پسر نشدم؟
چرا میزنی میزنی یار؟

چرا آی کیو بالا به معنی با هوش بودن نیست؟

چرا کسی به فکر شبنم مددزاده نیست؟
چرا مرده پرست و خصم جانیم؟
چرا من مسیحی نیستم؟
چرا من تو هوام؟
چرا قهوه تلخ نمیاد؟

چرا دخترا از لحاظ درسی موفق ترند ؟
چرا خدا زن را آفرید؟
چرا غم میخوری از بهر مردن؟
چرا عاقل کند کاری؟
چرا عشق؟
چرا عقب مانده ایم؟
چرا عاشق شدم من؟
چرا عاشق میشویم؟
پس چرا عاشق نباشم؟
اندی چرا عاشق شدم من؟
چرا خواب میبینیم؟

چرا بايد از مراكز مشاوره براي ازدواج استفاده كنم؟
چرا خدا انسان را آفرید؟
چرا جمشید چالنگی؟
چرا جام مرا بشکست لیلی؟
چرا پس؟
چرا نمیخوابم؟
چرا نمی آیی؟
چرا طلا برای مردان حرام است؟
چرا آب مایه ی حیات است؟

چرا الله همیشه یار ستمکاران است؟
چرا فقط عکس میذاری از خودت نمیگی؟
چرا وقتی که آدم تنها میشه غم و غصه اش قد یک دنیا میشه؟
چرا در تبلیغات از زنها استفاده میشود؟
چرا دلت گرفته؟
چرا دوباره آمدی؟

چرا مار به آدم خواب نمیزنه؟
چرا در آسمان رنگین کمان تشکیل میشود؟
چرا در گنجه بازه؟
چرا دروغ؟
چرا دریاچه ی ارومیه خشک شد؟
چرا دین؟

چرا بغضم نمیشکنه؟

چرا من و تو؟
چرا در شمال؟
چرا دریا طوفانی شد؟
چرا؟

requiem for a dream

2011-11-08T07:30:00.000-08:00

دوست دارم در تو باشم
بی وهم و واهمه
ماورای اشک و نیاز
دوست دارم با چشمان بسته
میان خلسه ی بیخوابی از تو بگویم
بی حذف و بی خیال
دوست دارم صدای مرد رهگذر را پای پنجره
دعوتی به هم آغوشی بپندارم و با یاد تو بارور شوم از تنی ناشناس
صدایی می آید
مثل همیشه
و من صدای نفس های خودم را دوست دارم
میان صاعقه های سهمگین تو دوست دارم
نفس نفسهایی لا به لای موسیقیایی تن تو و وهم من
پاییز
برگ ریز
ریز
داغی افتاب مرداد و خطوطی که فردا خوانده نمیشود
و ترجمانی نیست برای کابوسی که ناگاه رویا شد
آری نازنینم
مرز میان کابوس و رویا از آنچه میپنداری هولناک تر ست بس که در هم تنیده اند
راه نفس بسته ست
امشب و اینهمه خفقان
بی خوابی را بر دوش میکشم تا فردا
برایت بگویم رویای امشبم باید دستان تو می بود و شد حسرت
و صدای پایی که بی اندکی مکث گذشت
و مدام تکرار شد
بی انکه بفهمد اینجا زنی خواب را صید میکند
پشت این دیوارها نیازم را میجویم و جز تک خوانی سازی شکست ههیچ نمی یابم
آنکه در من بیدار گشته روحی خشمگین ست که تازیانه میزند بر خویش
راه نفس بسته ست
اما دستهایم رها تر از آسمان به تو خیانت میکنند
اما ذهن
همچنان وفادارانه تو را میخواند
از من عبور کن مرد
از من عبور کن
از من صعود کن
من . سلسله جبال آفرودیت.
از من بخواه ، که خداوندگار عشق اینجاست
در تک تک سلولهای زنده ام
در من غرق شو
این خون نیست
شراب کهنه ای ست
آماده ی بلعیدن
در من بمان
مامن امن تو خواهم شد
پناه مردی خسته از روزهای سرد
به من تکیه کن
بی هیچ دلیلی من همان مجدلیه ام
آخرین یار راستین عیسا فرزند خدا
بر صلیب مویه نخواهم کرد
که من خود صلیبم
چهار راه بیم و وسوسه و تمنا
خاک
مرا میخواند
با من به معراج خواهی رفت ای رسول نیاز
من آفریده و مومن تو ام
و شیطان
چشمان من ست.
لا به لای پیچ و خمهای من
تو به خدا خواهی رسید
آنچنان دردناک که من عشق را از زخمهای تنم باز یافتم
با من بمان

شکستنم را ببین

2011-11-06T09:11:00.000-08:00

تکرار میشود

شدید تر هر بار

عمیق تر هر سال

و تمام نمیشود

تازیانه هایی که بر پیکرم فرود می آید

و من

حیران تر از پیش

میمانم از قدرت این قلب

که چرا از طپش باز نمیایستد

در آینه میبینمت و پاک نمیشوی

2011-11-05T06:49:00.000-07:00

سقوط میکنم تا اعماق زمین

در سالگرد بوییدنت

میان صخره های دلتنگی

و باز میبینمت لابه لای روزنه های به جا مانده و فریاد میشوم

اما تو نخواهی شنید و نخواهی دید

که چگونه

در عطش ات جان میدهم

چونان پرومته

هر روز

مرگ

را به آغوش میکشم

در ایز نو ترنین بک

2011-10-31T21:01:00.000-07:00

زندگی خیلی زود تمام میشه
نه از نظر طولی
شاید بهتر باشه یه جور دیگه بگم
فرض کن شما یه رستوران میری توی شرایط خاص و غذای خیلی معمولی میخوری اما جوری به دلت میچسبه که هرگز از یادت نمیره و بعد دوباره میری سراغ همون رستوران اما اون لذت رو دیگه بهت نمیده و یه کوچولو سرخورده میشی
یا مثلا جوری عاشق میشی که خودتم نمیدونی چقدر عمیقه اما وقتی از اون رابطه میای بیرون و درگیر زندگی عادی میشی تازه میفهمی اون دوره طلایی دیگه تکرار نمیشه و دلت لک میزنه برای لمس دست اون کسی که خیلی معمولی دستشو میگرفتی
نوع دیگه ای هم داره
مثلا من یه کتاب رو طی ده ماه خوندم و الان بعد از چند ماه که گذشته دیگه نمیتونم کتاب بخونم چون اون کتاب لذتی بهم داد که تکرار شدنی نیست و بقیه نویسنده ها و کتابها برام مسخره شدند
این قانون رو میشه در مورد مستی ، سکس ، موزیک ، سفر و هزار تا چیز دیگه تعمیم داد
مشکل از جایی شروع میشه که یه تجربه ی خوب به جای اینکه تبدیل به یه خاطره ی دلنشین بشه برات میشه یه حسرت گنده و تو باید خیلی تلاش کنی تا خودت رو با محیط وفق بدی و تجربه های تازه تری کسب کنی
مثلا خدا میدونه من چند سال زمان نیاز دارم تا بتونم دوباره از خوندن یه کتاب به یه لذت عظیم دست پیدا کنم وباقی قضایا
به هر حال بازم میگم عمر لذتها خیلی کوتاهه و تولد دوباره ای در کار نیست

تمــــــــــــــــــــــام نمی شوم

2011-10-30T08:47:00.000-07:00

چونان یائسه زنی ، بیوه

سیگار به سیگار خاکستر میشوم

نقطه سر خط

2011-10-28T08:03:00.000-07:00

عادت نمیشوی

تو هر روز بر من زخم میزنی و عادت نمیشوی

جای خالی ات را تاب نمی آورم

با هر باران و با هر ابر تازه میشود این زخم

و عادت نمی شوی

می نوشم

2011-10-13T15:53:00.000-07:00

به سلامتی چمدونی که هرگز باز نشد

می نوشم

2011-10-13T15:50:00.002-07:00

به سلامتی اونی که............

نه

فقط

به سلامتیش

می نوشم

2011-10-13T15:50:00.001-07:00

به سلامتی اونی که بیراهه ها رو میشناسه و راه کج نمیکنه

می نوشم

2011-10-13T15:49:00.001-07:00

به سلامتی اونی که میخوره و بغضش رو با تلخی قورت میده

می نوشم

2011-10-13T15:47:00.000-07:00

به سلامتی اونی که وسط راه مونده و شمال و جنوبش گم شده

می نوشم

2011-10-13T15:46:00.000-07:00

به سلامتی اونی که رفته و دلش پشت سرش جا مونده

می نوشم

2011-10-13T15:45:00.002-07:00

به سلامتی اونی که میشینه رو به غروب و به رد پای مسافرش خیره میشه

می نوشم

2011-10-13T15:45:00.001-07:00

به سلامتی اونی که میره و همسفرشم با خودش میبره

می نوشم

2011-10-13T15:44:00.000-07:00

به سلامتی اونی که راه رو بلده و میمونه

می نوشم

2011-10-13T15:43:00.000-07:00

به سلامتی اونی که چمدونشو میبنده و نمیره

می نوشم

2011-10-13T15:42:00.000-07:00

به سلامتی اونی که بلده بره و نمیره

خواهم آمد

2011-10-10T04:54:00.000-07:00

بازگشت همه به سوی اوست

و بازگشت من به سوی تو

مردی با چمدان خاکستری آمد. رفت . نماند.

2011-10-03T15:50:00.000-07:00

آدمها وقتی بی‌کس شدند که اتوبوس‌ها تک‌صندلی شدند

سنگ قبری بر قلبم سنگینی میکند

2011-09-24T12:47:00.000-07:00

حفره ای سیاه مرا در خود فرو میبلعد
و چه عبث دستانم پیرامون نگاهت پرواز میکند
پیش از ابدی شدن ندامت
مرا از این قربانگاه برهان

آیینه ای که شکست

2011-09-20T13:00:00.000-07:00

ازآغاز نیست شدنت
در جهان مکثر شدی.
هر صورتی بازتاب تو بود
و هر صدایی پژواک حنجره ی تو

من دلباخته ی تمام سایه هایی خواهم شد که چونان تو در برم بگیرند

شیطان قصه ی مرا دزدید

2011-09-18T00:40:00.000-07:00

یکی بود
یکی نبود

:|

2011-09-08T12:08:00.000-07:00

پیش از انقراض مردان نارنجی تو دلت را میان برگها گم کردی
و حتا نفهمیدی
من دیگر چشمانم تر نمیشود
و چه گلوگیر است این بغض که در توهم بازگشتت فرو میرود در عمق روحم
روزها کش می آیند و مردانی خاکستری برگها را جارو می کنند
و خیره به کفشهای من ، زنی را تجسم میکنند که روزی در بن بستی گم شد
برای راه گم کرده از شمال و جنوب سخن مگو
در نیمروز ابری از ستاره ی قطبی سخن مگو

همراه تو بی صدا ماند

2011-08-28T12:27:00.000-07:00

از مخابرات بیزارم

تمام عاشقانه های مرا بلعید
و تو هرگز ندانستی قلبم چه تند می طپید

2011-08-25T12:18:00.000-07:00

من که باور نکردم دیده های فالگیر چروکیده را
تنها تلخی نبودنت را از ته فنجان برچیدم و واژگون شدم
زیر هزااااااااااااااااار هزار نگاه تشنه
کم نبود دلتنگی م که بی خبری هم آمد و شست نگاهم را از سیاهی।

حرکت جوهری

2011-08-11T10:46:00.000-07:00

فوتو آرت "حرکت جوهری"

2011-08-09T07:20:00.000-07:00

حرکت جوهری : عکسهایی از شادی باقی
در نمایشگاه هنرهای چند رسانه ای "بی مرز"
بیستم لغایت بیست و هفتم مرداد ماه هزار و سیصد و نود
اصفاهان|بلوار دانشگاه | خوشاب (مقابل درب شمالی دانشگاه اصفاهان) | پلاک 5 | کاشانه هنر | گالری متن
ساعت بازدید از پنج تا هشت بعد از ظهر

رویای نیمه شب تابستان

2011-07-31T00:07:00.000-07:00

مادر مرا در خود فرو میکشد
با خاک یکی میشوم در تو
تو همچنان میخندی
و در انتظار پروازم میمانی

و ما میشویم خالق یک کمدی برای تماشاگرانی که در خلسه اند.‏..‏

و ذکات خوشبختی را با دردی آمیخته با لذت زیر سایه ی درختی بلند دفن خواهم کرد

2011-07-19T09:23:00.000-07:00

سراپا
وسوسه میشوم گاهی
تا
لایه های نازک ادراک را درهم بشکنم
شاید
شهوت کشف گنگ ترین حس درونم را
با تو شریک شوم
رستاخیز روحم را ببین
چه بی اختیار زن شدم امروز.‏

كمثل العنكبوت اتخذت بيتا و ان اوهن البيوت لبيت العنكبوت لو كانوا يعلمون (41)

2011-06-18T03:27:00.000-07:00

پَس‌لَرزه به زمین‌لرزه کوچک‌تری گفته می‌شود که پس از یک زمین‌لرزه بزرگ‌تر قبلی، و در همان منطقه روی می‌دهد. اگر یک پس‌لرزه از زمین‌لرزه پیش از خود بزرگ‌تر باشد، نام پس‌لرزه به زمین‌لرزه اصلی تغییر می‌کند و زمین‌لرزه اولیه، پیش‌لرزه نام می‌گیرد.

پس‌لرزه‌ها لرزش‌های کوچک‌تر زمین هستند که در اثر جابه‌جا شدن و جاافتادن پوسته زمین پس از وقوع زمین‌لرزه پدید می‌آیند. پس‌لرزه‌ها ممکن است ساعت‌ها، روزها و حتی ماه‌ها به‌درازا بکشند.

پس‌لرزه‌ها می‌توانند بسیار خطرناک باشند زیرا قابل پیش‌بینی نیستند و می‌توانند باعث فروریختن ساختمان‌هایی بشوند که در جریان زمین‌لرزه اصلی تنها هنوز فرونریخته‌بودند.

दरें

2011-06-06T12:04:00.000-07:00

سکوتت را دوست دارم وقتی
بازوی مردانه ات زیر سرم خواب می رود
و شرمی لذیذ فرا می گیرد تنم را
بی هیچ تکانی رها می شوم در بوی تو
تا طلوع
.
.
.

اسبها حادثه را بو می کشند

2011-05-30T07:32:00.000-07:00

از من نیست
زنی که در من بیدار گشته
مدام
در جزر و مدی ناگزیر
غرق میشود
ترس میشود
نیدل* میشود
در نبرد با بیداری.
راه نفس بسته ست.
«حسبنا الله و نعم الوکیل»**

*نیدل=بختک
**:(آل عمران ایه ۱۷۱)

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

2011-05-22T11:39:00.000-07:00

سالها میگذرد
بعد از اینهمه سال
اینهمه خون به چهره ام نتاخته بود
اولین بار شانزده ساله بودم وخشمگین
دیگر بار 18 ساله و بی خبر
آخرین بار بیست و دو ساله و مضطرب
؟
!
؟
!
تجربه ی سی سالگی ام
تلفیقی از تمامی سالهای جوانی م
قلبم را به تکاپو انداخته.
امشب باید سحر شود
بی اشک
بی فریاد
بی صدا

ماه ، آدمها ، جنون ، سقو......

2011-05-18T13:24:00.000-07:00

از زمان و
آدمها
جا مانده ام
بر فراز کوهی که قله ندارد
پژواک نیز.
با من حرف بزن
در من تکرار شو
تکرار شو
شو
شو
.
.
.
.

بی . . . . . . . بازگشت

2011-05-01T06:53:00.000-07:00

دوباره خواهمت خواند
لابه لای دودی که از لای لب هایت
چه سخت بیرون میخزد
و در تاریکی مطلق
خواهم تاخت تا طلوعی دوباره

سلام

دستت را به من بده
میخواهم به هزارمین شب سفر کنیم
بی بازگشت
بی طلوع
بی سلام
با صدایی که تنها تو میشناسی و من
و قصه ای که باید بلعیده شود
مدفون شود
جادو شود
تا مبادا باز شهزاده ای را مدهوش کند!‏
این
شب
بی بازگشت ست

میترسم از رویارویی ِ این همه تردید

2011-04-23T07:53:00.000-07:00

کنارم باش
.

2011-04-22T08:59:00.000-07:00

بی وزنیِ مطلق
لذت بیداری میان گرگ و میش جمعه
و خنکای مهتابیِ شب زده
بوی غریبی میآید
باید دوباره در خود فرو روم
تا
بی وزنی مطلق
باز

همهمه همهمه همهمه همهمه هم هم هم هم مه هم هم هه هه هه ه ه

2011-04-16T11:37:00.000-07:00

میان اینهمه سکوت
اصوات بی حنجره در جمجمه ام میروید
گردن میکشم بلکه بشناسم صدایی را که به نجوا میگوید
بانو
این راهش نبود

آری این راهش نبود
من راه گم کرده تر از آن بودم که صدایت را پیش از این بشناسم
باید سکوت را
این استخوان های بی دفاع را
باید این حجاب را از هم بدرم

این راهش نبود

2011-04-13T04:01:00.000-07:00

یادت بخیر

من از انتهای راه می ترسیدم

2011-04-09T10:06:00.000-07:00

دستهامان به عشق بازی بودند و نگاهمان به آسمان
انگشتهایم رو خط عمرت سر میخوردند و چیزی در دلم فرو میریخت
این منم
بر فراز شهر ، زیر آسمان ، روی تپه ای از طلا.
باز سر بر می گرداندم
چشمانت می گفت خواب نیستم
انگشتانم لای انگشتهایت خوابیده بود که سرم را بر شانه ات گذاشتم
خط عمرم منطبق بر سرنوشت تو بود که لبهایم گرم شد
و چیزی در دلم فرو ریخت
تا دیشب هیچ ستاره ای شاهدم نبود
تا دیشب
تا دیشب
تا دیشب
تا
دیشب
.
.
.

صبوری میکنم

2011-03-30T08:33:00.000-07:00

بر روحم تازیانه میزنم
درد میکشم
آه میشوم

چه سخت ست
فرو بردن بغضی که نا بهنگام گلو میفشاردم

این نیز بگذرد

2011-03-26T13:55:00.000-07:00

به دور تو باطل گشتم
افسوس مرا شاهدی نبود
اجری نیز
خونم حلال شد از این طواف و رانده از بهشت
حاجت که هیچ
سنگریزه ای هم نصیبم نشد

می هراسم از این همه نزدیکی

2011-03-25T00:35:00.000-07:00

فاصله ی مطمئنه را رعایت کنید.
خطر به هم خوردن رابطه

هشتاد و نه. هشتاد و نه نازنین

2011-03-20T06:16:00.000-07:00

آخرین ساعتهای سال 89 رو دارم سپری میکنم و نمیتونم لبخند نزنم
سال خوبی بود
خیلی عجیبه ولی سال خوبی بود
گره های زیادی برام باز شد
شاید در زمینه ی کاری پیشرفت زیادی نداشتم اما از خودم راضی ام
هشتاد و نه نازنین یه جورایی برام حکم فونداسیون رو داشت
کارهایی رو شروع کردم که اگر مسیر رو درست ادامه بدم احتمالا سال آینده خیلی خوشحال تر از الان خواهم بود
هشتاد و نه سال مهربونی نبود. مث یه معلم سخت گیر اما دلسوز بهم زل زد. هلم داد.
تنبیه شدم. تشویق شدم. درد کشیدم. گریه کردم.
چند تا دوست خوب پیدا کردم .چند تا دوست رو گم کردم
خلاصه یه نقطه عطف بزرگ بود توی زندگیم
دور و برم خلوته و این سکوت رو دوست دارم
خیلی انرژی دارم برای شروع نود
یه حسی بهم میگه پر از اتفاقه
امیدوارم برای همه سال خوبی باشه

پ.ن: سیندخت کجاست؟
پ.ن2: .... .... ..... ....‏ .‏
پ.ن3: _________________________؟

نیمی از وجودم را جا گذاشته ام میان نگاهی که میگفت بدرود و چشمی که هراس مرا ندید

2011-03-15T01:20:00.000-07:00

روحم را گرو برداشت
مردی که رو به روی مردان پشت پنجره
خیره به تاریکی ،از راز این همه صدا حرف میزند.
مردی که نمیداند پشت این سکوت
ارواح سرخ موی نعره میکشند.
و نمیبیند زیر پایش چند شهر ویران میشود
مردی که با صدای من سماعید
و با بطن من تاریخ را گذر کرد
در من فرو رفت و خروشید
چونان سرداری فاتح
که پیرهن خونین شاهی مخلوع را بر فراز نیزه
به رعایا می نمایاند
و سرخوش ست از فتحی نوین
تصاحب سرزمینی هزار ساله به قدمت مادر مسیح.
جلجتا منم
سرزمینی نفرین شده که نطفه ای نگه نمیدارد در خود
بیت الحم کافران
کعبه ی بت پرستان.
پیکر من معبر عموره ست.
مرا در آغوش بگیر ای سردار فاتح
من به پایت بکارتم را قربانی کردم و کودکانت را بلعیدم
مرا در آغوش بگیر که من مخلوق توام
تک تک زخمهای زنانگی ام زاده ی توست
مرا به خود بفشار تا یکی شویم
همچون فاحشه ای ثروتمند تن خود را به هر رهگذری هدیه دهیم
بی چشمداشت
تا ببینی تنم چه درد میکشد از این همه سخاوت
مرا به خود بفشار تا یکی شویم
یکی
شویم

2011-03-09T01:55:00.000-08:00

دلم شور میزند
انگار
نامه ای در راه ست

رستاخیزی که در من ........... ای وای

2011-03-05T07:02:00.000-08:00

باید دیده باشی تا بفهمی
در این محبس شکوهمند
چگونه ناخن به خاک می سایم به امید آسمان.
در این خلوت اشباع از سایه های سرگردان
چه دردناک صدای خود را بازمیشناسم
از لا به لای هزااااااااااااااار نعره ی بی انجام.
این بار
عشق
به هیات رعد آمده.
ققنوسی در من بیدار گشته
از اغمایی ناگزیر.
خدا رحممان کند

خش برداشته ام

2011-02-28T01:49:00.000-08:00

لعنت
به اینهمه تجربه ی تلخ

نه موی سیاه
برایم گذاشت
نه روح سپید

امروز هم گذشت

2011-02-21T21:00:00.000-08:00

گرفتن قاب ها
پیگیری حوزه هنری
ایمیل عکسها برای افرا
نرمش
ثبت نام استخر
گرفتن صندوقچه از نجار
خرید میوه
تزریق آمپول
تکالیف زبان
تماس با ........
تماس با.....
تماس
با
.
.
.‏
مشترک
مورد نظر
مقدور
نمیباشد

باطل شدیم مثل تمبر های خشکیده بر پاکت کاهی رنگ

2011-02-10T06:52:00.000-08:00

بعد از اینهمه بیداری
به خوابم آمدی با دریایی از خون.
معبر خندید و گفت:
رویایت باطل است
به فردا دل مبند.
نبستم
بریدم
.
.
.
بیدار شدم

یک تراژدی نافرجام

2011-02-04T12:37:00.000-08:00

تمام مسیرها به سمت مشترک مورد نظر مسدود میباشد
لطفا مجددا شماره گیری نفرمایید

میترسم مبادا میان آرزوهایت جایی نداشته باشم

2011-01-30T11:51:00.000-08:00

من
به جای تو
آرزو میکنم
تو
به جای من
لبخند بزن
حالا باید قابی پیدا کنیم

...

نفسها و گسل ها

2011-01-25T03:53:00.000-08:00

روح من زلزله خيز است
لطفا آهسته قدم برداريد

پ.ن: مدتها پیش این دو خط را در گودر منتشر کردم.‏

دنیا تاریک شده

2011-01-23T11:13:00.000-08:00

موهایت لای کتاب ست
بوی تنت را با پیراهنت آورده ام
رد انگشتهایت روی گونه ام مانده

اما چشمانت
پشت مه جا ماند
باید دوباره راهی شویم

دادگاه بیست و نه

2011-01-21T03:19:00.000-08:00

باید یه چیزی بنویسم
باید یه چیزی بنویسم
باید یه چیزی بنویسم
این جمله ایه که توی مغزم داره میچرخه و من رو به سرگیجه میرسونه
باید یه چیزی بنویسم
آخه امروز روزیه که با تمام روزهای دیگه برای من فرق داره
خیلی پررنگ تره
و خیلی ساکت تر
روزیه که تا جایی که امکان داشته باشه سعی میکنم آدمهای کمتری رو توش ببینم و صدای کمتری بشنوم
خب آدم یه روز بیشتر که تولدش نیست
دوست دارم این روز رو با خودم باشم و حساب کتاب کنم ببینم تو این 365 روزی که گذشت چه گلی به سر زندگیم زدم
و یه نقشه ی درست حسابی بکشم برای سالی که پیش رو دارم
یه جورایی یک بهمن برام روز دادگاهه. دادگاهی که قانون منم ، قاضی منم ، شاهد منم ، محکوم منم ، مظنون منم ، شاکی منم ،وکیل منم ، جلاد منم.
وچه سخته حکمی که خود آدم برای روزهاش صادر میکنه.
از نیمه ی اول بیست و نه سالگیم هیچی یادم نیست. خیلی سریع و عجیب گذشت.
هر چی فکر میکنم چیزی یادم نمیاد که باعت خوشحالی یا ناراحتیم بشه
چندتایی کتاب خوب خریدم و چندتایی کتاب خوب خوندم
اما حسی که موندگار باشه نداشتم
باز نیمه ی دوم خیلی بهتر بود
درسته که کمی درد کشیدم و یه عالمه دروغ کشف کردم و کلی آدم رو از زندگیم بیرون کردم اما دوستش دارم
نیمه ی دوم خیلی بهتر بود. یه شادی جدید رو از درونم بیرون کشیدم
یه شادی مفیدتر. یه شادی که خودش رو دوست داره. زندگی رو دوست داره. آینده رو دوست داره. و تنها افتخارش اینه که با خودش صادقه.
دادگاه من و بیست و نه سالگیم امشبه
شاید بعد از دادگاه بفهمم که چی باید بنویسم
...

چشمهایم به انتظار سبزی ِ چراغت سفید شد و نیامدی

2011-01-18T06:39:00.000-08:00

شاید رابطه ها مجازی شوند
اما دردها همچنان حقیقی میمانند.‏

سی........یــاه......................س.........................پیــــــــــــــــــد..................

2011-01-17T04:45:00.001-08:00

آدم برفی نبودم که به پایت یک شبه آب شوم!
من
مو به مو
سفید شدم
.
.
.

سالهاست به دنبال شادی دهان ها را ميجويم از ترس تاريكي

2011-01-16T02:39:00.000-08:00

-شادی‏
-چيه؟
- هيچي. صدات زدم نترسي
-....

دورتر..................دور.....تر........................دو.............ر .......................تر............................

2011-01-11T09:03:00.000-08:00

پاهایم
به زمین قفل میشوند.
وقتی
دور شدنت را میبینم.

تو
هق هق ها،
طپشها،
....
اصلا
تو هیـــــــــــــــچ نمیشنوی.

گاهی
سری برمیگردانی
و
زنی
را میبینی
که رفتنت را
آه
میکشد و از ترس شگون شوم حتا اشکی هم
نمی
ری
زد
...

حتا تو ........

2011-01-09T02:21:00.000-08:00

دور زدن ممنوع

ن...........قاب.................

2011-01-03T00:58:00.001-08:00

بغض را فرو دهید
لبخند را بخیه زنید
حافظه را خالی کنید
.
.
.
نگاهی به قلب شما خیره شده

خطر سقوط

2010-12-27T08:46:00.000-08:00

با دنده ی سنگین حرکت کنید.
مسیر رابطه لغزنده است.

‏

ساعت پنج بامداد

2010-12-24T01:41:00.000-08:00

چیزی به ساعت ده
نمانده.
دستی
لای موهایم
تو را
می کاود.
انگار امیدی
تقلا
میکند،
برای جا
ماندنت.
ناخن
به دیوار
می ساید
کسی.

چیزی به ساعت ده
نمانده.
باید
زمان از یاد
برود.
که بی عادت
شوم.
بی تصویر.
میان
کابوسهای
بی
داری.

چیزی به ساعت ده
نمانده.
تاریکی
عمیق تر
شده.
تو می شنوی
نگاهم را .
و
میخندی.
و
میروی.
و
میمانم.‏

آهسته برانید

2010-12-23T04:43:00.000-08:00

آدمها از آنچه شما میپندارید از شما دورترند.‏

ترس را که ......

2010-12-15T12:01:00.000-08:00

ترس را که برادر هیچ کس نبود
چون طفلی در راه مانده به آغوش فشردم
صدایی در قلبم فرو ریخت
چون طوفانی بر شنزار
روان
هیچ
من
وهم
سکوت
جنون
سایه
سکوت
من
هیچ
خش
قل
تنها
هو
سکوت
من
الله
الله
الله
جنون
احد
من
تاریکی
صدا
سایه
ترس
که برادر هیچ کس نبود
بی پدر
بی مادر
در آغوشم
جنونید.

...

2010-12-12T09:33:00.000-08:00

هر
گز
عـــــــ
شق
رااااا
با
آس
ما
ن
شری
ک
نبودم
نبودم
نبودم
نبودم

...

2010-12-02T10:12:00.000-08:00

باش

عادتم نكن....

2010-11-09T23:53:00.000-08:00

گوشهايت را بگير.
محكم.
چشمهايت را باز كن.
باز تر.
باز هم،
هيچ كلامي در كار نيست.
كاشف باش
.
.
.

جاي خالي مرا پر كن

2010-11-06T05:34:00.000-07:00

.... .... .... . ...... .... ...... .... .
... ....
.. ......
..... .... .... ...

بازي مي‌كنيم

2010-10-30T04:31:00.000-07:00

به بازي وبلاگي دعوت نشدم
اما حس مي‌كنم خوبه كه مخاطبم بيشتر من رو بشناسه
چون به خاطر نوشته هام تصوير غمگيني از من تو ذهن ها مونده
پس خودم خودمو به اين بازي كه نمي‌دونم اسمش چيه دعوت مي‌كنم

بدترین اتفاق: بيماري پدرم

خوب‌ترین اتفاق: ازدواج با همسرم

بدترین تصمیم: هميشه تصميمي گرفتم كه فك ميكردم درسته. واسه همين هرگز پيشمون نشدم

بزرگ‌ترین پشیمانی: كلاس زبان نرفتم

فرد تأثیرگذار زندگی: همسرم

آرزوی زندگی: سفر . زندگي در ديلمان

اعتقاد به معجزه: هر روز ميبينم

اعتقاد به خوش‌شانسی: خدا دوسم داره، هر چي تا حالا از ته دل خواستم بهم داده

خیانت: وجود نداره

عشق: هميشه بايد عاشق بود

دروغ: كثيف ترين كاري كه توسط انسان انجام ميشه

از که بدم می‌آید: آقاي رادان و چند تاي ديگه

تا به حال دل کسی را شکسته اید: بله

دلیل انتخاب اسم وبلاگ: كتابيه كه دوست داشتم و شباهتي كه به من و نوشته هام داره

از بچه‌های وب چه کسی را بیش‌تر دوست دارید؟ فسانه و خيلياي ديگه. اكثر كساني رو كه ميخونم و كامنت ميذارم براشون رو دوست دارم

تعریفی از زندگی خودم: پر حادثه

خوش‌بختی: آرامش و موفقيت

این واژه‌ها یادآور چه چیزی برای‌تان هستند؟

هلو: لنكراني

خدا: كبوتري كه توي كليساي حضرت مريم ديدم

امام حسین: قيمه

اشک: آه

کوه: سينك

فرار از زندان: مايكل اسكافيلد

هوش: مسيح

خواهر شوهر: خواهر

رنگ چشم‌هایم: قهوه ای

رنگ مورد علاقه: بستگي داره بيشتر آبي نفتي

جواب تلفن و ارتباطات: نــــــــــــه سخته. راحت ارتباط برقرار ميكنم اما تلفن نه

کلام آخر: اين نيز بگذرد...

مانده ته خط

2010-10-26T03:50:00.000-07:00

بي‌خود از خود،
حيران ميان خوابهاي بي‌تعبير ،
مبتلا به وقاري ناگزير
ميان خنده هاي قلابي
قطره قطره "چشم به راهي" شدم
شبيه ساعتي كه هميشه عقب بود

،
،
،
اين خطوط نقطه ي پايان ندارند

2010-10-12T02:12:00.000-07:00

كسي از ابرهاي گمشده ام ترانه ساخت
و من ميان خاطره هاي زرد رنگ پرپر زدم

بايد پرده‌ها را بكشم

آمدم....نبودي..........رفتم

2010-09-22T03:53:00.000-07:00

كاش بر قلبم اينهمه خاطره تلنبار نكرده بودي‬
‫كه با ديدن يك كليد كهنه
اينچنين فشرده شوم در اشك‬‬

@........

2010-09-14T08:08:00.000-07:00

اون روز كه نه تو بودي و نه بارون
حتا نوري هم پشت ابر نبود
مثل كولي‌هاي در‌به‌در
دنبال يه خاطره‌ي دست چندم تمام موهامو گشتم
هيچ بويي نمونده بود

قيچيِ مريضِ مادرم رو برداشتم و موهامو ريختم دور

قربانگاه

2010-09-07T07:16:00.000-07:00

از گذرگاه مرگ بازگشتی و از من گذشتی
گمان مبر که گریه می ریزم و بغض می بلعم و گریبان چاک می دهم!!
هرگز.
اين گور از خفته تهي ست.

بداهه نوازي در دستگاه جيتاك

2010-09-05T13:41:00.000-07:00

شادیِ نوشتن
فرصتِ جاودانگی ست
از انتقام یک حس دردناک
در تن ِکلمات

"مسیح اسماعیلی"

شادی باقی: ‫باز از اسم من سوء استفاده ابزاری کردی؟
مسیح اسماعیلی:یکبار بخونش ؛ببین این خزبلاعاتم چطوریه؟
- ‫خوبه؛‫خودم و بین اون کلمات دوست دارم .‫از اینکه سر خط باشم لذت می برم

‫خوشم میاد کسی با نقطه تمامم نکند

دلم میخواد اطرافم باز باشه .‫ توی پرانتز محبوسم نکنید
- لذت ببر
- ‫ میان گیومه راه تنفس رو نبندید..‫من روی خط مستقیم رها کنید!
- درد می کشیم در تن کلمات!
- ‫اما هرگز روی صفحه ی سفید معلقم نگذارید...‫من از ارتفاع می ترسم…‫من از بی وزنی می ترسم
- شاید راهی باشه در رهایی بی نقطه و ویرگول ....اصلا فاصله ها درد داره!!!
- ‫من حتی خواب هایم را زیر تخت می بینم …‫زیر هزار بالش بی پر
- باید رها بشی تا بی حس باشی .مثل یک سه نقطه آاخر هر متنی
- ‫زیر سنگینی پتوهای حادثه.
‫مرا محکوم به سه نقطه نکنید
‫مرا دستخوش عنوان نکنید
- برمی گردم به سر خط
- ‫مرا با علامت سوال مبهم نکنید.‫من عیانم
- ورق می خورم در پس کلمات تاشاید رها شوم در رهایی تن تو
- ‫تا ته کتاب هم که سفر کنی ‫من 4 حرف بیشتر نیستم
- یادواره یک فصل نانوشته ای!
- ‫که تو واژگونم می کنی و له ام می کنی و می روی سراغ موومان بعدی
- که مخاطبان خاص از تو سیراب می شوند
- ‫مخاطب خاص مرا می نوشد .‫مرا می بلعد و باز قی می کند و نشخوار ‫و آخر
- بگذار بی نقطه رها کنیم این فصل را در آغاز فصل دیگری
- ‫میان فضله های بی صاحب رهایم می کند تا باز آفریده شوم
- آفریدن در شش مرحله ناقص است باید یکباره افرید...بی تردید و مکث
- ‫پس مرا بی مکث بخوان ! ‫بدون سکته و هجاهای اضافی
‫مرا یک نفس بخوان
‫مرا یک نفس بنوش
‫تا این سکسکه ها رهایمان کنند
- نفس به نفس می خوانمت اگر دمی مرا رها کند اشتیاق دوزخین این غم
- ‫افسوس که بی رقیب نبودم هر بار نامی از من آوردی ‫سایه ی غم را بر خودم بوییدم ‫و تو را فریاد زدم
- باید بگذرم از این هفت خوان
- ‫خسته شدی می دانم ‫از این تکرار افسرده ای
- شاید دمی دستی بر تو بکشم و سیراب شوم از عطر تن پوشت
- ‫بوی نا می دهم.‫بوی کاغذ کاهی که نه!
‫بوی روزنامه‌ای که غبار شیشه ها را شسته و دیگر رمقی برای دیده شدن ندارد
بوی توهم معنایم را
- بوی مرگ می دهم
انگار عزرائیل مرا در اغوش کشیده!
- ‫بوی پایان
‫بوی قیمت پشت جلد
‫بوی ناشر بی پدر
- و تنها از بوسه پایانی دریغ می کند، درد دارد این زندگی
- ‫درد دارد این دانایی
- باید دوباره این 4 حرف را در الفبای زندگی بجویم
- ‫ش الف دال ی
‫منم
‫مرا پیدا کن
- ....
به احترام این خط پایانی باید تعظیم کرد و خاموش ماند!

گفتگوي من و خانم مسيح اسماعيلي
http://www.ashghebaroon.persianblog.ir/

بدون ويرايش

تولد يك مرگ

2010-08-31T11:58:00.000-07:00

From you in Google Reader
اولين بار نبود كه رو تخت اتاق عمل مي‌خوابيدم هرچند دفعه ي قبل رو اصلا يادم نمياد
عمل لوزه چه ربطي داره به.....
با بدن نيمه برهنه جلوي ده تا پرستار و دكتر بايد يه جور چندش آوري روي يه تخت عجيب غريب مي‌خوابيدم و به روي خودم نمي‌اوردم كه واسه چي اينجام
از خجالت خون توي صورتم موج مي‌زد
اتاق عمل هيچ ربطي به ذهنيت من نداشت
يه سالني بود كه با پاراوان تقسيم شده بود و آدمهاي سبز در رفت و آمد بودند
پرستار شروع كرد به حرف زدن
از موهام گفت
سنم رو پرسيد
دلم مي‌خواست با آگاهي بيهوش بشم. دلم مي‌خواست روياي بيهوشي رو خودم بسازم كه هر كابوس بي سر و پايي نياد جلوي چشمم رژه بره
پرستار گفت بشمار
1
2
3
4
.
.
5
.
.
.
6
.
.
.
يادم نمياد. هيچي يادم نمياد
سرم سنگين بود. فقط مي‌خواستم بدونم چقدر زمان گذشته
- آقا ساعت چنده؟
اصلا حواسم به اون موجودي كه از درونم كشيدند بيرون نبود. خيلي وقت بايد مي‌گذشت تا يادم بيفته اون لخته نازنين رو كه قرار بود اسمش رو صدا كنم تو كدوم فاضلاب دفن شد.
من دردي نكشيدم. غمگين هم نبودم. صبوري هم نكردم
خوشحال بودم كه بار مادر شدن رو به شونه هام تحميل نكردم. خوشحال بودم كه بيست و سه سالگي ام رو نجات دادم. اما غافل بودم كه مادر شدم
من درد نكشيدم. من غمگين نبودم. من صبوري نكرده بودم.من جيغ نزده بودم
بچه اي از من بيرون نيومد اما من مادر شدم
بايد زمان ميگذشت تا روز شمار بچه ي فرو خورده ام شروع بشه
-اگه نگهش داشته بودم الان شيش ماهش بود
-اگه نگهش داشته بودم الان راه ميرفت
-اگه نگهش داشته بودم الان قده اين پسره بود
-راستي پسر بود يا دختر؟
من شدم مادر بچه اي كه نه دختر بود و نه پسر
نه روح داشت و نه.....
هوم
شدم مادر يه لخته خون. شدم مادر تمام بچه هاي به دنيا نيومده

اينبار ساعت 10 شب يهو چيزي ازم سر خورد روي سنگ سفيد توالت. يه چيز گرد شبيه زرده تخم مرغ.
باز هم خوشحال بودم
اينبار ديگه مي‌دونستم تو كدوم چاه فاضلاب بچه ام رو جا گذاشتم
خوشحال بودم و حيرت زده كه اينبار هم نشد بفهمم دختر بود يا پسر.
شب تا صبح خون بود كه از من ميگذشت. شب تا صبح كابوس بود كه مي‌لرزوندم.
شب تا صبح درد مي‌كشيدم و به پزشكي فكر مي‌كردم كه فردا با افتخار لبخندي تحويلم مي‌ده و مژدگاني مي‌خواد كه مادر نشدم
اين‌بار مي‌خواستم
به خدا مي‌خواستم
اين بار بيست و پنج سالگي ام زير توهم مادر بودن يا نبودن له شد. من باز خوشحال بودم
با خون خودم بيهوش شدم
باز هم لباس بيمارستان
باز هم اتاق عمل
باز هم
1
2
3
4
.
5
.
.
.
.6
.
.
.
.
.
6
.
.
.
.
6
.
.
.
.
من شدم مادر تمام بچه هايي كه درد نمي‌كشند و بلعيده مي‌شوند
.
.
.
.
.
.

؟

2010-08-27T06:32:00.001-07:00

دنيا روز به روز تنگ تر مي‌شود
در اين دهكده‌ي جهاني
به آغوش كدام سايه خفته‌اي؟

2010-08-05T13:10:00.000-07:00

تلخ‌ترين روز زندگي‌ام
شش ماه بعد از رفتن‌ات بود
وارد پاركينگ شدم
كليد را از توي كيفم درآوردم
در ماشين را باز كردم
روي صندلي كنار راننده نشستم
عينكم را از توي داشبورت در آوردم
به چشم زدم
كمر بند ايمني را بستم
منتظر
.
.
.
تعجب كردم چرا ماشين را روشن نمي‌كني كه برويم
يادم افتاد شش ماه ست كه رفتي
گريه نكردم
بغض هم نكردم
اصلا هيچ كاري نكردم
تنها
كمر بند ايمني را باز كردم
پياده شدم
نشستم پشت فرمان
رفتم

پ.ن: اين متن را مدتها پيش در گودر منتشر كرده بودم.

2010-07-27T11:33:00.000-07:00

خيابان‌ها همان‌اند كه بودند‬
‫مغازه‌ها سر جاي خودشان‌اند‬
‫سنگفرش‌ها را ترميم كرده‌اند‬
‫ درخت‌ها هنوز منتظرند‬
‫و زير پل سيد خندان‬
‫مردي فرياد مي‌زند تهرانپارس
‫دو نفر
.
.
.‬
‫اين‌بار من يكي بيش نيستم‬
راه كج مي‌كنم به غرب‌

2010-07-14T11:58:00.000-07:00

كاش دخترها زاده نمي‌شدند.
و مردانگي‌هاي متورم
ميان دردهاي بي امان دفن مي‌شدند
.
.
.
.
. سنگها براي كشتن آفريده نشده اند

...

2010-06-25T07:19:00.000-07:00

زني در خون من خفته
كه بوي برگهاي آبان را مي‌دهد
و معلق مانده ميان سكوتي تاريك
و سرمايي روشن
دنيا مردد است.
از ميان شكاف زندگي مرده‌اي برمي‌خيزد
و من مي‌گريزم از خاطره‌ها
...!
زني بوي گور مي‌دهد
مردي ميان همهمه‌ها گم مي‌شود
رخنه ميكند مرگ در كالبد فرسوده‌‌ي من
مني كه روزگاري لبخند داشتم
.
.
.
جنوب مرا از ياد برده

2010-06-12T10:05:00.001-07:00

در خون من زني عدالت را به بافه‌ي گيسوانش مي‌آويزد
و مردي لابه‌لاي انديشه‌اش جان مي‌دهد
.
.
.
من موهايم را نقاشي مي‌كشم

2010-06-02T02:59:00.000-07:00

چيزي در من فرو ريخته
نمي دانم در كدام شب گم شدم و خود را به سايه ها سپردم
نمي دانم در كدام لحظه به آسمانت آويختم و مقلوب شدم
كي بود كه من از گريه ي كودك همسايه آشفتم
كي بود كه من ژست هاي خنده‌دار مي‌گرفتم و تو حرص مي‌خوردي
و مي‌خواستي گاهي ، جايي ،كمي جدي باشم.
من واقعي بودم
اينك گذر زمان را ميان عكسهايم مي‌بينم و تو دلت براي خنده‌هاي من تنگ مي‌شود.
من فراموش كردم روزي را كه...............................من فراموش كردم.
موهايم را باد برد و تو لذت بردي از اين خلقت بديع
از مصلوب شدن مي‌گريختم و تو هميشه ميخي در جيب داشتي كه به ديوار بكوباني مضحكه‌ي عكسهايم را.
دلم برايمان تنگ شده.
سايه‌ام بر شيشه‌ست و خودم رو به سقف كنج ديوار
چشمانم بين خطوط سرگردانند و تبي يخ سراپاي وجودم را مي‌لرزاند
از آغاز فصل بي ثمر ، من در مهتابي خانه‌ات نشسته‌ام و دعاي باران مي‌خوانم.
روزي هزااااااااااااااااااااااار بار
شايد همين عابران بي چتر باطل السحر من‌اند!
باور من كمتر از اراده‌ي تو بود در تكذيب اشباح اين كوچه‌ها
كم رنگ بودم يا بي‌صدا
اما خوب يادم هست كه پاسخ تمام سوال‌هايم را در چشمان تو مي‌جستم
و هرگز نفهميدم چرا اينهمه بر ديوار دوستم داشتي
شايد فرود من شكست تو بود
شايد..................!
........................................!
...............!

پستچي..........................

2010-05-20T00:54:00.000-07:00

پستچي را نمي‌بخشم
كه تمام عاشقانه‌ي مرا از لا‌به‌لاي نامه‌‌ام دزديد
و تو تنها چند خط نا خوانا را بو كشيدي
كه مبادا جا بگذاري بوي تنم را ميان پاكت كاهي
پستچي را نمي‌بخشم
اينهمه دير آمد كه تو حتا نامم را از ياد بردي
و به آخر نامه كه رسيدي خنديدي كه دختركان اين روزگار هم عاشقي مي‌دانند
پستچي را نمي‌بخشم
كه تمام وجود مرا از تمبر تاريخ گذشته‌ي نامه داوري كرد
و انتظار چسبيده به پاكت را هرگز نديد
پستچي را نمي‌بخشم
او به عاشقانه هاي ما مي‌خنديد و نامه هاي برگشتي را خود پاسخ مي‌داد
.
.
.
پستچي را هرگز نخواهم بخشيد.

او كيست كه مي‌گريد؟

2010-05-08T06:42:00.000-07:00

من عاشقانه سرودن نمي‌دانم.
تمام نگاهم زمزمه‌اي بود،شيدا.
تو خواستي و گم شدي
و من آواره،
شكسته.
شعرهايم افسوس افساريست كه بر گردن ديوانگي‌هايم آويختم
و هي تازيانه بر ديوار ساييدم.
بايد پيش از رفتنت مي‌پرستيدمت
كه تواينهمه ‍ژرف بودي و من سر بر آسمان داشتم.

.....!؟

2010-04-27T07:09:00.000-07:00

هرگز حيران ميان كابوسهايم دست و پا نمي‌زدم
اگر
بر آينه ، كاغذي چسبانده بودي
"من رفتم"

به تو.....فكر...........................................مي‌كنم

2010-04-16T12:09:00.000-07:00

به تو فكر مي‌كنم
به كتيبه‌ي پيشاني‌ام
به راه‌هاي كف دست‌ات كه هرگز به من ختم نشد
و ياد مادر‌م مي‌افتم
"قسمت نبود".

فردا اگر بيايد خواهم نوشت

2010-04-10T13:26:00.000-07:00

تلخه
من تلخ نيستم
قلمم تلخه
ميخوام بنويسم
نمي‌شه
بهم ميگن بلاگ‌ات رو رها نكن
ميگم من رهاش نكردم
هر روز بازش ميكنم كه چيزي بگم
اما فقط به صفحه سفيد خيره مي‌مونم و نوشتنم نمي‌ياد
هر روز گفتم فردا يه حرف تازه خواهم زد
و هنوز فردا نشده
.
.
.

هشتاد و مرگ هم مي‌ميرد

2010-03-14T13:51:00.000-07:00

دروازه‌ي مرگ
سالي بود كه گذشت
در غياب آرامش
ميان پرده‌هاي اشك
بر پنجره‌ي چشمهايمان
در ورطه‌ي طاعون زده‌ي بي تدبيري.

دروازه‌ي مرگ
سالي كه سرنگون گشتند زيبايي واژه‌ها
و دنيا به گونه‌اي ديگر شد
و هر روز سوگوار كسي نشستيم زير سايه‌ي شك.
و دل بستيم به دخيل فردا.
ديگر آسماني براي سبز شدن نماند.

دروازه‌ي مرگ
سالي بود بي باران
قحطيِ آسودگي خواب
ميان جذاميان كابوس‌زده
و نعره‌هاي ديوانه ‌وار
در حسرت دستاني كه دست پدر بود
چسبيده به سردي ميله‌ها.

دروازه‌ي مرگ
سال وحشت هر روزه
از ناله‌ي مادر كه مرا گم كرده بود
ميان شرمي سرخ از رسوايي مثله شدن كودكان.
و هيپنوتيزم جهان
از آونگ پيكري بيگناه
معلق ميان آسمان و زمين
حلق‌آويز.

مرگ بخير هشتاد و هشت سياه
مرگ بخير تاريخ تكراري

پ.ن: اين شعر - اگر شعر بناميمش - تقديم بايد شود به ساجده عرب سرخي و مهسا جزيني. كه هنگام نوشتن اين سطور لحظه‌اي تصويرشان از مقابل چشمانم كنار نرفت

با پنجره خواهم آمد

2010-03-04T08:52:00.002-08:00

پس ميزنم ماه را
براي خوابي آسوده ميان پلكهايت
كه هراسم نيست از بيداري
بهانه بود قصه‌هاي نگفته‌ات، كه اگر من آمدم و باران نيز
باز هم مگو، رازي را كه در پس نگاهت تازيانه ميزند،
تن نمور خسته‌ام را.
در گلوي خسته‌ات
بگذار محبوس بماند.
پيش از سقوطم
پس بزن پرده‌ها را و كابوسها را
در شعاع درخشش چشمانت
در ميهماني جنون و لبخند
ميان دستهاي سرخم
آسوده بخواب

بالين فاصله‌ها از تن‌ات يخ زد
بي وهم و واهمه بخواب